Wil je de geheimen van een succesvolle suikercrème kennen? Lees dan dit artikel! Het bevat ook nuttige informatie over de voedingswaarden en over de top 10 van beste toffees. Concentreer u op deze specifieke traktatie uit Quebec!

de suiker en room is een zeer populair product in Quebec en elders in Frans Canada. Over het algemeen wordt deze delicatesse geserveerd in de vorm van kleine blokjes en is essentieel voor de feestdagen. Het bestaat uit bruine suiker, suiker, room. Eventueel kun je boter toevoegen. Je kookt het geheel tot de "kleine bal", afgekoeld en dan gemengd. De toffees kan heel zacht zijn of tot kleine korrels worden gevormd. Het heeft een gladde en zijdeachtige textuur. Soms worden er stukjes walnoot of pecannoot aan het recept toegevoegd. Wilt u meer informatie over de voedingswaarden, dan kunt u hierop klikken koppeling.

Echte crème fraîche bestaat voornamelijk uit witte suiker, room en bruine suiker. Een beetje ahorn- of vanille-extract wordt toegevoegd om het te impregneren met een aangename geur, evenals noten. Dit zijn de culinaire elementen van de zoete lekkernij die in veel huizen in Quebec te vinden is. We voegen ook andere ingrediënten toe zoals glucosestroop, ahornsiroop, poedersuiker, verdampte melk, boter, marshmallows… Je kunt witte chocolade toevoegen. Het echte geheim van het succes ligt echter in de manier van bereiden.

Canola is een oliehoudend gewas in het koele seizoen in het gematigde Canada. Deze plant behoort tot de Brassicae-familie en ontleent zijn naam aan de afgeleide van "Canada" en "Ola", wat olie betekent. De canolaproductie is al jaren een drijvende kracht achter de Canadese economie. Alleen al in 2011 werd op meer dan 7 miljoen hectare koolzaad geteeld.

We waarderen het vierkant van suikerroom omdat het goed vasthoudt zonder hard te zijn. Bovendien is het smeltend en geeft de zijdezachte textuur een aangenaam gevoel in de mond. Het is de grootte van de suikerkristallen die fudge tot de favoriete delicatesse van geliefden maakt. In de praktijk geldt: hoe kleiner de kristallen, hoe minder ze op de tong worden waargenomen, hoe meer de smaak romig en zacht lijkt. Bakken en na het bakken kloppen is belangrijk om een goede toffees te krijgen.

We hebben absoluut koken nodig om de suikerkristallen af te breken en om de verdamping van een bepaalde hoeveelheid water in de room te veroorzaken. De kooktijd heeft invloed op de stevigheid van deze delicatesse. Naarmate het water verdampt, wordt de suiker meer en meer geconcentreerd en stijgt de temperatuur tot boven de 100°C. Als er te veel verdamping is, wordt bij langdurig koken het water in de fudge bijna geëlimineerd en kan deze delicatesse te hard worden.

Omgekeerd, als de kooktijd te kort is en er onvoldoende verdamping is, zal er een bepaalde hoeveelheid water achterblijven en dit verandert de stevigheid van de delicatesse. Het kan te zacht worden. De temperatuur moet tussen de 112 en 114°C worden gehouden om ervoor te zorgen dat de fudge de juiste concentratie suiker en water heeft.

Je kunt de fudge in de magnetron of op het fornuis bereiden. Bij de eerste kleeft de delicatesse tijdens het koken niet aan het onderste deel van de container. In beide gevallen moet de temperatuur van de toffees echter worden verhoogd tot 100°C en moeten er bellen op het oppervlak verschijnen terwijl u zachtjes roert. Roeren tijdens het koken moet echter worden vermeden. Tijdens de kristallisatie van suiker ontstaat een kettingreactie. En de suikermoleculen zullen zich hechten aan het kristal in het preparaat, dat korrelig dreigt te worden.

Het is heel goed mogelijk dat suikerkristallen zich hechten aan de wanden van de kookpot. In dit geval, als u het mengsel roert, kunnen deze in de bereiding glippen, waardoor de kristallisatie van een deel van de suiker ontstaat. Om dit probleem te voorkomen en ervoor te zorgen dat de sporen van kristallen oplossen, is het raadzaam om de wanden van de container met whitewash te bedekken met een borstel die is ondergedompeld in water aan het begin van het koken.

Sappige toffees is moeilijk, net als recepten waarbij het mengsel van room en suiker een bepaald aantal minuten moet koken. In de praktijk is het moeilijk om de kooktijd nauwkeurig in te schatten, die zal afhangen van de grootte van de pan. Hoe groter het is, hoe intenser de verdamping en het vuur. Maar de meest effectieve manier om het koken te beheersen, is door de temperatuur te meten met behulp van een snoep thermometer.

Na het koken ontstaat de roomsuiker, dit is het resultaat van de kristallisatie van de suiker. Tijdens deze stap is het eenvoudig om de grootte van de suikerkristallen te bepalen. In de praktijk creëert de suiker verschillende kleine kristallen die nauwelijks op de tong kunnen worden waargenomen. Om dit te doen, laat u het mengsel een kwartier afkoelen voordat u het klopt, zodat de gevormde kristallen klein zijn. De resultaten van experimenten in zoetwaren bewijzen dat de ideale temperatuur voor het kloppen van de bereiding varieert tussen 43 en 45°C. Normaal gesproken gebeurt dit ongeveer een kwartier nadat je de container van het vuur hebt gehaald. De lekkernij is dan heet, maar niet heet.

Vervolgens laat je de roomsuiker afkoelen, je hoeft hem alleen nog maar te kloppen. Met de lepel roer je het mengsel voortdurend totdat het dik en mat begint te worden. Op dit moment stop je met kloppen en giet je de gekookte delicatesse in een vorm.