Wilde bosbessen oogsten in Canada

Bosbessen: wat u moet weten

De bosbes is een kleine bolvormige en blauwachtige bes. Met zijn kroon lijkt hij veel op de bosbes, want beide zijn neven van dezelfde familie. Als blauwe bessen meer groeien in Azië en Europa, komen blauwe bessen (vaccinium angustifolium) voor in Amerika.

Bijna alle productie en industrieën van wilde bosbessen zijn geconcentreerd in het noordoosten van Noord-Amerika. In Canada slechts 20% van de in het land geproduceerde blauwe bessen is bestemd voor de nationale markt, de rest wordt geëxporteerd. Alleen al de bosbes vormt meer dan de helft van het fruit dat in Canada wordt geteeld.

Het dankt zijn blauwe kleur aan de antioxidanten (anthocyanen) die het van nature bevat. Het is rijk aan water en heeft een matige calorie-inname (ongeveer 50 calorieën per 100 g bosbessen) in vergelijking met ander fruit. Het bevat ook goede hoeveelheden vitamine C, vezels en mineralen.

Wilde bosbessen bevatten veel meer antioxidanten dan gecultiveerde bosbessen. Zijn huid moest zich meer ontwikkelen om zich te beschermen tegen agressies van buitenaf. De wilde bosbes groeit laag bij de grond, in tegenstelling tot de hoge bosbes die een struik produceert.

Wilde bosbessen in Canada

De productie van wilde bosbessen in Canada komt van plaatsen waar de bes al van nature groeit. Wilde bosbessen hebben zure grond, een koud klimaat en veel zoet water nodig. De regio's met de meeste wilde bosbessen zijn Quebec en de Maritimes (in Nova Scotia, New Brunswick en Prince Edward Island). In Quebec zijn er zeer grote concentraties wilde bosbessen in de regio rond Lac Saint-Jean.

Het wordt voornamelijk gevonden in het bos, in gebieden die vrij moeilijk toegankelijk zijn, behalve te voet. De wilde bosbes houdt vooral van stukken bos die gekapt of verbrand zijn. Ze groeien ook in zogenaamde gemanipuleerde bosbessenvelden. Dit zijn bossen die in akkers zijn veranderd door boeren die zorgvuldig bomen en stenen verplaatsten om beter toegang te krijgen.

Voor de beste oogsten van wilde bosbessen moeten de bosbessenstruiken zwaar in knop zijn. De producenten, of eigenlijk degenen die ervoor zorgen dat er elk jaar blauwe bessen zijn, zijn voornamelijk imkers. Ze zorgen ervoor dat de bijen in voldoende hoeveelheid aanwezig zijn om alle bloemen te bestuiven. Een afwezigheid van vorst aan het einde van de bloei, voldoende zon en regen zijn hiervoor de beste voorwaarden.

De Canadese wilde bosbessenoogst

De oogstperiode loopt van half augustus tot half september, wanneer naar schatting de meeste (90%) bosbessen zijn rijp. Het plukken van wilde blauwe bessen begint over het algemeen 7 dagen na de start van de oogst van blauwe bessen voor de teelt.

Voor de bosbessen groeiend in het bos, moeten plukkers eind juli eerst hun kamp opzetten. Ze vestigen zich in de buurt van de pluk- en koopgebieden. Ze wachten op de opening van de koopstations voordat ze met de oogst beginnen, om te voorkomen dat het fruit bederft terwijl ze wachten op het vinden van een koper.

Voor reizen worden waar mogelijk vrachtwagens, auto's en opleggers gebracht. In het bos worden tochten te voet of met de mountainbike gemaakt. De oogsters moeten voor de duur van de oogst een tijdelijk onderkomen (tent, aanhangwagen, aanhangwagen, etc.), kampeeruitrusting en levensmiddelen klaarmaken. Ze worden ook gevraagd om een kledingkast te leveren die bestand is tegen - soms aanzienlijke - temperatuurschommelingen. De containers worden aangeleverd door de kopers of door de plukkers. Als ze niet bekend zijn met het gebied, is het raadzaam om een boskaart mee te nemen. Omdat bosbessen vrij moeilijk met de hand te plukken zijn, zijn er 2 handgereedschappen om de taak gemakkelijker te maken: de kam en de berenpoot (of klauw).

Er kan dag en nacht geoogst worden. Om te profiteren van de mildere temperaturen, is het niet ongebruikelijk dat plukkers heel vroeg in de ochtend beginnen en zelfs in de regen werken.

Het oogsten op grote bosbessenvelden - waar de grond vlak is - wordt over het algemeen gedaan met gemechaniseerde of gemotoriseerde oogstmachines. Met deze oogstmachines gaat het oogsten zeer snel. Een dag is meer dan genoeg om meerdere percelen te overwinnen. Onder deze omstandigheden hebben we veel minder mankracht nodig en hoeven de mensen die werken niet ter plekke te wonen. Wel moeten de verschillende oogsten over meerdere weken gespreid worden om te voorkomen dat de vriescellen overbelast raken. In kleine bosbessenvelden wordt het plukken gedaan door de eigenaren van het land, meestal als gezin.

In Canada, de wilde bosbes dat wordt geoogst, is grotendeels ingevroren. Het behoudt echter een groot deel van zijn voordelen, zelfs in deze vorm. Nadat de vruchten zijn geplukt, worden ze snel naar de vriescellen vervoerd. Wilde bosbessen worden geïnspecteerd en al het nodige wordt gedaan om elke partij gemakkelijk te kunnen traceren. Na de oogst worden wilde blauwe bessen binnen 24 uur ingevroren. Ze worden eerst opgeslagen en schoongemaakt. De wilde bosbessen gaan onder een gigantische ventilator door om stof en ander vuil te verwijderen. Vervolgens passeren ze een sorteerband om ze te sorteren op rijpheid en grootte. De kantelmat helpt dan bij het verwijderen van eventuele trossen. Uiteindelijk arriveren de bessen op een bredere band, zodat de arbeiders slecht fruit of fruit dat niet aan de kwaliteitscriteria voldoet, kunnen verwijderen. Alleen dan kunnen de naar behoren gesorteerde en schoongemaakte bosbessen worden ingevroren.